435 km2, 14.000 inw.

Thasos (ook Thassos, Grieks: Θάσος) is het "groene eiland" in de noordelijke Egeïsche Zee voor de kust van Thracie.
Op de berghellingen groeien veel eiken, kastanjes, platanen, walnoten, lindebomen en dichte dennenbossen, maar ook vele geurige gewassen en kruiden. De bodem is rijk aan marmer, zilver, goud en edelstenen.
Het is ovaal van vorm met veel gesloten baaien. Het hoogste punt is de berg Ypsario, 1045 meter boven de zeespiegel. Ten oosten van het eiland ligt het eiland Samothraki en aan de westkant heb je uitzicht op Athos.

Bereikbaar: via Kavala, airport Megas Alexandros. Van de luchthaven  is het 10 km naar Keramoti, de veerhaven.

     Bootverbindingen: Keramoti - Limenas (Thassos-stad) in 40 min.    

Op 27 juni 2005 zouden wij voor 3 weken verblijven in het familiehotel Corel Beach Hotel in Potós, dat in het zuiden van het eiland ligt.
Bij aankomst vernamen wij echter van de reisleiding, dat het hotel dit jaar was overgenomen door Hotel Tourist and Shipping Enterprises uit Kavala en nu dus Atrium Hotel heet.


              

Het hotel ligt middenin een schitterende tuin, met oude olijfbomen, eucalyptusbomen en acacia's. Het (wat verouderde) zwembad is overal even diep, dus niet geschikt voor kleine kinderen. En werd toch weinig gebruik van gemaakt, met de zee zo dicht in de nabijheid.
Bij het zwembad is een gezellige buitenbar, het domein van de zeer vriendelijke Vásso en Panis, die in de gehele tuin de drankjes bij de toeristen kwamen brengen....wat een luxe! Hier vindt je ook een overdekte ruimte waar je kon dineren. Elke dinsdagavond werd hier een barbecue gehouden.

                          

                  

               

De tuin grenst direct aan het lange Potós zandstrand (met kiezels). Op het strand zijn gratis ligbedden en parasols voor de hotelgasten. De zee loopt geleidelijk af en is dus ideaal voor kinderen.
Op het strand wordt er door venters van alles verkocht, je hoorden ze luidkeels roepen: "fresh dooon" (donuts?), maar er waren ook gepofte maïs en pizza's te koop. Μaïskolven met een forse hoeveelheid zout erover heen gestrooid, vond ik een heerlijk tussendoortje !

         

Aan de doorgaande weg naar Potós, zo'n 100m vanaf het hotel, ligt een taverne: Garden of Senses, in een authentieke Griekse tuin. De mezés is hier overheerlijk ! Vlak naast het hotel liggen ook nog twee tavernes aan het strand:
Sea Breeze en San Antonio Beach.  De laatste vonden wij veruit de beste! 

  San Antonio Beach      

Bij San Antonio Beach, gerund door Tassos Kapsageorgis en zijn familie, is het heerlijk eten en het is goed relaxen in de tuin  met een prachtig uitzicht op zee.

    

Hier kan je de lekkerste gerechten van het eiland eten: overheerlijke 'midia saganaki' (mosselen), heerlijke verse kalamares, kotopoulo uit de oven of gegrild, of als lunch een werkelijk verfijnde 'spaghetti specia' of een 'tono sandwich' of 'salata' .... en er is een koud Mythos biertje van het vat, geserveerd in een gekoeld glas!

    

Potós

Vanaf het hotel is het nog geen 10 minuten lopen naar het dorpje Potós via het strand en zelfs nog korter over de doorgaande weg, maar deze is 's avonds slecht verlicht en je dient dus extra voorzichtig te zijn voor het voorbij razende verkeer. (vergeet dus geen zaklantaarn mee te nemen !) De bidhuisjes langs deze weg tonen aan, dat er weleens verkeersslachtoffers zijn gevallen.

                       

                           

Potós heeft een gezellige (autovrije) smalle boulevard, met vele tavernes, restaurantjes en bars, waar het  's avonds een drukte van belang is (de bekende pantoffelparade). Er worden ook  lokale specialiteiten van het eiland te koop aangeboden door 'particulieren'.
Bij de bar Tutti-Frutti, Tropical Bar, Anonym of café Margaritha begonnen wij onze avond met een aperatiefje en "mensen bekijken". Op het strand was er tot etenstijd (+-21.30 uur) volop bedrijvigheid.

Aan deze gezellige kleine boulevard vind je de taverne Irene van de eigenaar Konstantinos Melissopoulos en zijn Nederlandse vrouw Miranda.
 
           

    

            

En verder de taverne Akrogiali, Casa di Pizza, Piatsa Michalis, Hakuna Matata en restaurant Poseidon.
In de smalle straatjes, die 's avonds ook autovrij zijn, vind je vele (souvenir)winkels, juweliers (Meandros) en nog meer tavernes en restaurants en ook nog een aantal pitta gyros/souvlaki eettentjes.
Het kleine haventje ligt aan het einde van de boulevard, met enkele restaurants.
 
                                

Theológos

Op de kruising in het centrum van het dorpje Potós, gaat er rechts een weg door olijfboomgaarden naar het authentieke bergdorpje Theológos, dat amfitheater-gewijs tegen de helling van de berg is gebouwd.
In de smalle straatjes zijn vele leistenen herenhuizen in felle kleuren geschilderd. (vaak met behulp van zwavelhoudend koper, dat hier in de buurt gewonnen wordt)

             

Op sommige plaatsen verbreden de straatjes zich tot schilderachtige pleintjes, waar eeuwenoude platanen staan. Moerbeibomen met hun grote bladeren en mastiekbomen omlijsten de straatjes, waaraan vele taverne's en kafeneions liggen, zoals Augoustos, Lambiris, Kleoniki (van Kosta met de grote snor!  

Pefkari

Na Potós loopt de kustweg dwars door een met dennen begroeid gebied naar Pefkari, dat net even voorbij het moderne Alexandra Beach Hotel ligt. Een mooi, fijn blond strand met enkele hotels (Akti, Ka-Pa-Hi en Esperia), tavernes en cafés aan de kleine boulevard. Op het terras van restaurant "Thassos" (wel een zeer toepasselijke naam) worden heerlijke verse sardines geserveerd.

 

De mooiste zandstranden vind je aan de oost- en zuidkust:
Metallia, Alyki, Paradise Beach, Golden Beach (Chryssi Ammoudia en Chryssi Akti) en Makryammos.






De 95 km lange kustweg loopt rond het hele eiland. Als je dus lang genoeg doorrijdt, kom je dus weer op dezelfde plaats uit. Vanaf Potós (in het zuiden) deden wij een 'rondje linksaf' langs de betrekkelijk vlakke westkust of 'een rondje rechtsaf' langs de rotsachtige oostkust.